رابطه بیمار و پزشک رابطه ای دو سویه است که هرکدام نسبت به دیگری دارای حقوق و تکالیفی هستندکه در فقه و حقوق بسیار مطرح شده است، بیماران یکی از آسیب پذیرترین گروههای اجتماعی هستند که به دلیل بیماری توانایی معمول خود را از دست داده و نیازمند خدمات بهداشتی و درمانی اند. مسئولیت پزشک و ارتباط آن با تقصیر، همواره یکی از موضوعات اساسی و چالش برانگیز در حقوق پزشکی بوده است و این مسئله در رابطه میان پزشک و بیمار و تمامی کارهایی که پزشک برای معالجه بیمار انجام می دهد مطرح می شود خواه تعهداتی که پزشک ملزم به انجام آنها است ناشی از قانون باشد یا قرار داد. رعایت حقوق بیمار و توجه به او در راستای بهبود و معالجه، بیش ازسایرین برعهده کادر درمانی خصوص پزشک است به همین دلیل رابطه بیمار و پزشک بسیار مورد توجه قرار گرفته است. فعل یا ترک فعل پزشک که موجب ضرر به بیمار می گردد و رابطه سببیت بین آنها برقرار باشد موجب مسئولیت کیفری پزشک خواهد بود .این فعل یا ترک فعل موجب ضرر از سوی پزشک می بایست با تقصیر پزشک همراه باشد که این تقصیر به موجب قانون عبارت است از : بی احتیاطی ، بی مبالاتی ، عدم مهارت و عدم رعایت موازین فنی و قانونی.علاوه بر رضایت ، اخذ برائت نیز از الزامات حقوق کیفری ایران در معافیت پزشک از مسئولیت کیفری می باشد در حالیکه در نظامهای حقوقی کشورهای دیگر رضایت از بیمار یا اولیای قانونی وی شرط کافی برای فعل یا ترک فعل پزشک در معالجه و درمان خواهد بود. آنچه در این پایان نامه تلاش شده است درحد میسور، به آن پرداخته شود بررسی مسئولیت مدنی پزشک از بی احتیاطی در فقه و حقوق ایران می باشد.
واژهای کلیدی:مسئولیت مدنی ،تقصیر پزشک