وجود پدیده بی سرپرستی در هر جامعه امری غیر قابل اجتناب است و فرزندخواندگی یکی از موضوعات مهمی است که نه تنها نظام حقوقی ایران بلکه نظام حقوقی اکثر کشورها در سطح دنیا با آن روبرو هستند. پذیرش کودکان بی سرپرست و یتیمان به فرزندی امری نیکو و پسندیده است که گاهی به منظور کمک به ایشان و گاه برای اهداف دیگر از قبیل رفع نیاز عاطفی افراد بدون فرزند از دیرباز در جوامع بشری مرسوم بوده است. در اسلام نیز با توجه به اهمیت مسیله دستورات و قوانین بسیاری در رابطه با ایتام و افراد بی سرپرست مقرر شده و مسلمین در برابر تأمین نیازهای مادی و معنوی ایشان مسیول هستند و کوتاهی در امر سرپرستی آنها مورد توبیخ و موجب کیفر دنیوی و اخروی دانسته شده است. فرزندخواندگی در ایران با تصویب “قانون حمایت از کودکان بدون سرپرستی” در اسفند ماه 1353 جایگاه قانونی یافت. در حقوق ایران همانطور که از عنوان قانون مذکور نیز پیداست فرزند خواندگی به سبک دیگر کشورها وجود نداشته و آثار متقاوتی نسبت به قوانین این کشورها در پی دارد. در تحقیق حاضر پس از روشن شدن ماهیت فرزند خواندگی به بررسی این قانون پرداخته و شرایط، حقوق و تکالیف دو رکن اصلی این نهاد یعنی فرزند خواندگی به بررسی این قانون پرداخته و شرایط، حقوق و تکالیف دو رکن اصلی این نهاد یعنی فرزندخوانده و فرزندپذیر و همچنین آثار ناشی از آن مورد مطالعه قرار گرفته است. امید است این تحقیق ناچیز در راستای رفع نواقص و ابهامات موجود در این زمینه مفید واقع شود.
واژههای کلیدی: کودکان بی سرپرست، ایران، فرزندخوانده، سرپرستی، اصل و نسب، نظام حقوقی
بررسی فقهی و حقوقی فرزندخواندگی در حقوق ایران
موضوع: اصل و نسب، ایران (Iran)، سرپرست، فرزندخواندگی (فقه) (Adoption (Islamic law))، فرزندخوانده (Child, Adopted)، کودکان بی سرپرست ((Abandoned children، نظام های حقوقی (Legal Systems)
دانشجو: ملایی، فهیمه
دانشگاه / موسسه: دانشگاه پیام نور
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد
زبان: فارسی
محل نشر: ساری
تاریخ نشر: 1390
آدرس اینترنتی: https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/11a348a2074c2ce399cd49da29b5a44e
استادمشاور: عابدین مومنی
استادراهنما: حسن مبینی
مشخصات ظاهری: 20 ص.
فایلهای پیوست
📎 118.pdf
گراف ارتباطات محتوا
دانشجو موضوع دانشگاه / موسسه
