بررسی فقهی و حقوقی حضور زنان در اماکن و میادین ورزشی (فایل منبع موجود نیست)

مسأله ی ورود زنان به اماکن و میادین ورزشی یکی از مسائل نوظهور و از مهم ترین چالش های امروز جوامع اسلامی در حوزه حقوق زن محسوب می شود که بدلیل داشتن جوانب و پیامدهای بسیار مهم اجتماعی، فرهنگی و… دارای مسائلی است که نه تنها در حوزه حقوق زن بلکه در ارتباط با ارزش های دینی بوده و ابعاد مختلفی از جوانب فقهی و حقوقی را در پی دارد. عده‌ای بر این اعتقادند که اساساً حضور زنان در اماکن و میادین ورزشی ممنوع است؛ زیرا صدور حکم بایستی همگام با واقعیت های روز جامعه باشد و حضور زنان در اماکن و میادین با مفاسدی -همچون ایجاد صحنه های غیراخلاقی، ابراز هیجانات ناموجّه، اختلاط زن و مرد، بی حجابی و… همراه است که شأن زن را مورد خدشه قرار داده و عواقب سوء فرهنگی و اجتماعی را به همراه دارد در مقابل عده ای دیگر نیز بر این باورند که ممنوعیت حضور، بستگی به شرایط حاکم بر ورزشگاه ها داشته و مسأله ای عارضی است که نمی‌توان معیار برای صدور یک حکم شرعی گردد و لذا می توان با اعمال تغییراتی در ورزشگاه‌ها و مدیریت صحیح، مفاسد آن را اصلاح نموده و بدین ترتیب زمینه را برای حضور زنان نیز فراهم نمود. موافقان که دغدغه‌ی فرهنگی دارند بر این اعتقادند که تلطیف فضای اخلاقی در ورزشگاه‌ها، نشاط ورزشی، بهبود جوّ فرهنگی آن، توسعه فرهنگ ورزش در خانواده‌ها، با حضور زنان در ورزشگاه‌ها به عنوان تماشاگر امکان‌پذیر می‌باشد. و همینطور حضور بانوان درمیادین ورزشی با توجه چهارچوب موازین شرعی ، می تواند در سالم سازی روحیه افراد جامعه، ایجاد نشاط و شادابی و پیشگیری از آسیب های پرشمار اجتماعی و بیماری های گوناگون روحی و جسمی نقش بی مانندی را ایفا کند و به دلیل اهتمام حکیمانه شریعت به حفظ جایگاه زنان و صیانت جامعه از آسیب های مختلف، این امر مورد اهتمام و دغدغه دین قرار دارد. شرع مقدس اسلام که داعیه‌دار فرهنگ اصیل اسلامی است در این زمینه نظریات و دیدگاه‌های ارزشمندی ارائه داده که می‌تواند نقش بسیار ارزشمندی در توسعه فرهنگ ورزشی و اخلاق اسلامی در اماکن و میادین ورزشی داشته باشد. در شریعت اسلام زن و مرد در فطرت و سرشت، هدف خلقت، برخورداری از استعدادها و امکانات، امکان کسب ارزش‌ها و پاداش و جزای اعمال فارغ از جنسیت در برابر خداوند یکسان می‌باشند و تفاوت در حقوق و مسؤولیت‌ها امری است که نشان دهنده برتری جنسی بر جنس دیگر نمی‌باشد، با این حال زنان با توجه به ویژگی‌ها و ماهیت خلقی و تفاوت‌های طبیعی خویش، به لحاظ شرعی و حقوقی دارای اختصاصاتی نیز می‌باشند که منطق اسلامی می‌آموزد که این احکام ویژه در راستای تعالی مقام و شخصیت زنان طراحی گشته است. امّا این مسائل که آیا حضور و یا عدم حضور زنان در اماکن و میادین ورزشی به لحاظ شرعی جایز است یا خیر و آیا چنین حضوری خلاف اقتضائات روحی و شخصیتی زن است یا خیر و چه محذوریت های فقهی در این خصوص وجود دارد و نظر علمای حقوق اسلامی -که در این رابطه برخی موافق و برخی نیز مخالفند- چیست و از سویی دیگر در صورت عدم ممنوعیت، حضور زنان با چه ضوابط و شرایط فقهی و حقوقی امکان پذیر است و فلسفه فقه با قانون در تشریع حضور زنان در اماکن ورزشی تفاوت دارد یا خیر؛ علی‌الخصوص با توجه به اینکه در سال های اخیر از سوی متولّیان امر قانونگذاری سعی شده تا در خصوص ورود زنان به این اماکن مجموعه مقررات و الزاماتی تدوین گردد، از مهمترین مسائلی است که پایان نامه حاضر در پی بررسی آن می باشد. بر این اساس در این پایان‌نامه سعی می شود تا با بررسی دیدگاه فقها و حقوقدانان و ارزیابی ادلّه شرعی و همچنین نظرات محققان در این زمینه، حضور زنان در اماکن و میادین ورزشی را از نظر فقه اسلامی و حقوق موضوعه مورد بررسی قرار داده و با ارائه‌ی خلأهای جدّی که در این خصوص در قوانین وجود دارد، رسالت خویش در تدوین پایان نامه را چنانکه شایسته اهل فن و تحقیق باشد به انجام رساند.
واژه های کلیدی: اماکن ورزشی، میادین ورزشی، حضور زنان، حقوق شهروندی