بررسی سیاست خارجی پیامبر (ص) از دیدگاه فقه روابط بین الملل

هر یک از نظریه های موجود در روابط بین الملل بر اصول هستی شناسی، معرفت شناسی و روش شناسی خاص خود مبتنی بوده و با دیدگاه مخصوص به خود نظام بین الملل را مورد مطالعه قرار می دهند. این تمایز ها وتفاوت های مبنایی-که تفاوت‌های فرانظری خوانده می شوند- اساس تفکیک نظریه ها از یکدیگر است. پردازش یک نظریه اسلامی در روابط بین الملل نیز، ابتدائاً مستلزم ارائه مبانی فرا نظری آن در عرصه روابط بین‌الملل است؛ بدین معنا که فلسفه اسلامی با نقد مبانی هستی شناسانه، معرفت شناسانه و روش شناسانه نظریه های موجود، نقص آن ها را بیان و مبانی فرانظری خود را جایگزین می‌کند. در میان شاخه های مختلف علوم اسلامی، «علم فقه» متولی ارائه و بیان قواعد و اصول عملی حاکم بر روابط انسانی است؛ و از آنجا که عرصه روابط بین الملل نیز، عرصه تعامل ها و کنش ها و واکنش هاست، به کارگیری علم فقه در این عرصه کاربردی ویژه می‌یابد. نظریه فقهی روابط بین الملل نیز به نوبه خود ارتباطی مستقیم و تنگاتنگ با سنّت و سیره سیاست خارجی پیامبر اکرم(ص) داشته و سیاست خارجی ایشان پایه و ریشه فقه روابط بین الملل محسوب می‌شود. این نوشتار در جهت روشن ساختن این پیوستگی، سیاست خارجی ایشان را به عنوان مطالعه موردی مورد مطالعه قرار می دهد.
واژه های کلیدی: فرانظریه های روابط بین الملل، فرانظریه اسلامی روابط بین الملل، نظریه فقهی روابط بین الملل،
سیاست خارجی پیامبر اکرم (ص).