بررسی رقابت غیرمنصفانه در حقوق موضوعه ایران با تطبیق به فقه امامیه و کنوانسیون پاریس

رقابت سالم و منصفانه در بازار، منافع مصرف کنندگان و جامعه را تامین می کند، اما در مواردی رقبای تجاری با توسل به روش های نامشروع به منافع تجاری یکدیگر لطمه وارد می کنند.چنین رقابتی که در آن رقبا از وسایل ناسالم و غیر منصفانه بهره می جویند، وصف غیر منصفانه به خود می گیرد.درمقررات بین المللی و قوانین کشورها، تعریفی از رقابت غیر منصفانه نشده است، درکنار این اصطلاح که در حقوق خصوصی بحث می شود، شیوه خاصی در حقوق عمومی و حقوق اقتصادی وجود دارد، که ازآن بعنوان حقوق رقابت یاد می کنند. در حقوق موضوعه مواردی مانند قیمت‌گذاری تهاجمی و تبعیض‌آمیز، انحصار، تشابه اسم و علائم تجاری، و نیز مواردی در حوزه حقوق مالکیت صنعتی را می‌توان از موانع رقابت سالم و به عبارتی از مصادیق رقابت غیر مصفانه یاد کرد. فقه اسلامی با منابع غنی خود به منع رقابت غیر مصفانه می‌پردازد که از آن جمله علاوه بر آیات و روایات بسیار، می‌توان به مواردی چون احتکار، تلقی رکبان و قاعده لاضرر اشاره کرد.در حقوق و اقتصاد نیز تئوری عدالت، نظم عمومی و رابطه سالم بین تصمیم‌های آمیخته بازاریابی نیز مواردی قابل اشاره هستند. با توجه به مبانی یاد شده این امر مسلم است که قانون از رقابت سالم و منصفانه دفاع نموده و در پی اصلاح روابط رقابتی بین اشخاص است که با فرض این مهم، می‌توان اقتصادی عدالت‌محور را شاهد بود.در این پژوهش برای روشن شدن ماهیت رقابت غیر منصفانه، مفهوم و مصادیق مختلف رقابت غیر منصفانه مورد بررسی قرار گرفته و برای شناخت بهتر حقوق رقابت غیر منصفانه به مقایسه آن با برخی نهادهای مرتبط در کنوانسیون پاریس و سایر کنوانسیون ها پرداخته شده است.
واژه‌های کلیدی: حقوق رقابت، رقابت منصفانه