بررسی تطبیقی نظام حقوقی ایران و آمریکا در خصوص هزینه ی دادرسی

هزینه دادرسی به عنوان یکی از ارکان پذیرش دعوی در اکثر نظام های قضایی دنیا بجز در موارد استثناء بر مبنای نوع دعوی و میزان خواسته محاسبه و از طرف یا طرفین دعوی و یا وکیل آنها دریافت می گردد. برای پرداخت هزینه های دادرسی معمولا از دو مدل پرداخت هزینه ای استفاده می شود ؛ یکی مدل اروپایی- انگلیسی است ، که در آن محکوم علیه موظف به پرداخت کلیه هزینه های قانونی دادرسی می شود و ایران این مدل را برای دریافت هزینه های دادرسی خود پذیرفته است و دیگری مدل آمریکایی است که در آن هر یک از طرفین دعوی بجز در مواردی که قانون مشخص کرده است موظف به پرداخت سهم خود از هزینه دادرسی می باشند و در حال حاضر این مدل در نظام قضایی آمریکا ساری و جاری است. این تحقیق که با هدف تحلیل هزینه دادرسی در نظام قضایی ایران و آمریکا انجام می شود در پی پاسخ به این سئوال است که مبنای هزینه دادرسی در نظام های قضایی ایران و آمریکا چیست؟ در بررسی ها روشن شد ؛ مبنای تعیین هزینه دادرسی در نظام حقوقی ایران ماده (3) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب سال 1373و قاعده “لاضرر” در بخش مطالبه خسارت دادرسی است و در آمریکا مجموعه ای از قوانین عادی مانند ؛ فصول دوم ، سوم و پنجم قانون حقوق مدنی مصوب 1964 و … می باشد .
واژه های کلیدی: هزینه دادرسی، هزینه دادرسی اداری، هزینه دادرسی حقوقی، هزینه دادرسی کیفری.