بررسی تطبیقی جرم انگاری شبیه‌سازی انسان از دیدگاه فقه امامیه، حقوق ایران و حقوق فرانسه

مسأله شبیه‌سازی از‌ پدیده‌های‌ نو‌ ظهور در عالم‌ پزشکی‌ است. و عبارت است از تولید موجود زنده بدون انجام عمل لقاح، که واکنش‌ها و عکس‌العمل‌هایی در سراسر جهان برانگیخته و در میان تکنولوژی‌های نوین سر و صدای زیادی به پا کرده‌ است. تولید انسان مانند عروسک نیست که انتظار واکنش جوامع بشری چیز عجیبی باشد. بلکه شبیه‌‌سازی، تهدیدی برای تولید مثل طبیعی انسان‌هاست. محصول شبیه‌سازی بر خلاف انسان‌هایی که به طور طبیعی متولد می‌شوند محصول لقاح غیر جنسی است. پژوهشگر با انتخاب این موضوع، بررسی آن را به هدف جرم‌انگاری شبیه‌سازی انسان بعد از متولد شدن شبیه‌سازی شده مورد توجه قرار داده تا با جرم‌انگاری این پدیده مانع سوء استفاده از وجه دیگری از تکنولوژی شود. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی و از طریق منابع کتابخانه‌ای بوده است. که ضمن پرداختن به مسأله شبیه‌سازی انسان و ارزیابی نظرات فقها و حقوق ایران و فرانسه در این خصوص، در نهایت اعمال نظر آنها بر نفی و حرمت شبیه‌سازی بود. با استناد به برخی از آیات قرآن، حکم به حرمت شبیه‌سازی را می‌توان از ظاهر آیات برداشت نمود. نتایج پژوهش نشان از آن دارد که پدیده‌ی یاد شده بر اساس مبانی‌ای که در فقه امامیه و حقوق ایران و حقوق فرانسه در راستای جرم‌انگاری شبیه‌سازی انسان وجود دارد، حرام و جرم است.
واژه‌های کلیدی: شبیه‌ سازی، کلونینگ، حقوق فرانسه، فقه امامیه، جرم انگاری