بررسی احکام فقهی قمار از دیدگاه خاصه و عامه

از آن جایی که قمار آثار بدی در زندگی فردی و اجتماعی و نیز مادی و معنوی به جا می‌گذارد، از نظر اسلام و قرآن، قماربازی جزو رفتارهای ناهنجار معرفی شده و خداوند به صراحت در قرآن، پرهیز از قماربازی را زمینه ساز نیل به فلاح و رستگاری برمی شمارد. این بدان معنا خواهد بود که قماربازی، از موانع دست یابی انسان به کمالات و حرکت در مسیر آن و هویت یابی واقعی و حقیقی است. بنابراین به عنوان عامل ضدکمالی شناسایی و به شدت با آن و آثارش در زندگی فردی و جمعی بشر مقابله شده است. در تحقیق حاضر، بررسی حکم فقهی قمار از دیدگاه فقهای اهل سنت و شیعه، مورد پژوهش قرار گرفته است. فقها و دانشمندان اسلامی به اتفاق آرا قمار، قماربازی و خرید و فروش آلات قمار را حرام دانسته‌اند. بنا بر این، قمار خود یک سری آلات و ابزار است که میان افراد به خاطر سرگرمی و تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. چرائی تحریم قمار در آیات و روایات اسلامی بدلیل این است که از اعمال شیطانی محسوب شده و در ضمن زمینه‌سازکینه، عداوت و دشمنی در میان مردم ایجاد کرده، افراد را از خداوند، اعمال نیک و خانواده دور می‌کند؛ به عیاشی، ویلگردی، هرزگی، بی‌بندباری، ناهنجاری، ترغیب می‌کند. در جای جای قرآن کریم به مضرات و پیامدهای آن اشاره شده‌ است. روایات اسلامی و نظریات فقهای اسلامی اعم از شیعه و اهل سنت بر تحریم قمار با تمسک به آیات وروایات به آن استدلال نموده‌اند. این تحقیق دارای پنج فصل است که فصل اول به کلیات و تعریف واژگانی قمار، احکام، حرمت و جواز و… پرداخته است. فصل دوم، دیدگاه فقهای شیعه در باره قمار، آیات و روایات و دلایل قمار را مورد بررسی قرار داده است. فصل سوم، دیدگاه اهل سنت را در باره قمار بیان کرده است. فصل چهارم، قمار در فضایی مجازی مورد بحث قرارداده شده است و فصل پنجم به آثار و پیامدهای قمار و ضررهای دنیوی، اخروی، اجتماعی، فردی قمار را بازتاب داده است. سرانجام با یک جمع‌بندی از مجموع بحث‌ها، این پایان نامه، به پایان برده شده‌ است.
واژه‌های کلیدی: قمار، احکام، حرمت، شیعه و سنی