انتقال خون در فقه امامیه و حقوق موضوعهٔ ایران

به تصریح قرآن کریم خون یکی از نجاسات می‌باشد؛ نجاست عبارت از ناپاکی و پلیدی بوده که در فقه در ابواب مختلف مورد بحث قرار گرفته است. یکی از موضوعاتی که در بحث خون مطرح است، جایگاه انتقال خون از لحاظ فقهی و حقوقی در حقوق اسلامی و حقوق ایران است که طبق موازین کلی، ممنوعیت خرید و فروش خون در فقه به نجاست آن پیوند خورده است. آنچه مسئله را پیچیده‌تر می‌کند فوایدی است که امروزه برای خون شناخته می‌شود. با لحاظ فواید جدید که باعث شده است انتقال خون به عنوان یکی از امور شایع در پزشکی درآید باز اعتبار انتقال خون مورد بحث قرار گرفته است. این تحقیق در نظر دارد اعتبار انتقال خون را در فقه امامیه و حقوق ایران به روش تحقیق توصیفی و تحلیلی و به شیوه‌ی کتابخانه‌ای مورد ارزیابی قرار دهد که این امر با لحاظ فواید جدید شناخته شده معتبر است یا خیر؟ و به اجمال می‌توان گفت: درگذشته به دلیل عدم شناسایی اثری غیر از خوردن، خون مالیتی نداشت اما امروزه با شناسایی فواید جدید برای خون، انتقال خون صحیح می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: خون، انتقال خون، بیع، نجاس