اصل قطعیت آرای قضایی

قانون گذار به علت امکان وقوع اشتباه از سوی قاضی ، امکان رسیدگی دو مرحله ای به غالب دعاوی را فراهم کرده است تا بتوان از این طریق از اشتباهات قضات کاسته و در نتیجه از تضییع احتمالی حقوق شهروندان جلوگیری شود. رسیدگی به دعوی در مرحله دوم صرفا از طریق درخواست محکوم علیه و متضرر از رای بدوی ممکن خواهد بود .
مسئله قطعیت آراء هم احکام صادره از سوی دادگاه ها را شامل می شود و هم قرارهای نهایی همچون قرار رد دعوی یا رد دادخواست . پس از قطعیت یافتن یک رأی امکان اجرای آن وجود دارد، هرچند که اجرای برخی آراء قبل از قطعی شدن نیز پیش بینی شده است . در عین حال می توان به آرای قطعی از طریق استفاده از موارد اعتراض به صورت فوق العاده که عبارتند از فرجام خواهی ، اعاده دادرسی و اعتراض ثالث در صورت تحقق شرایط قانونی شکایت و اعتراض نمود.
واژه های کلیدی: رأی، اصل قطعیت آراء، طرق فوق العاده اعتراض، حکم، قرار