اختلاف متعاملین در مبیع در حقوق ایران با تأکید بر قانون پیش‌ فروش ساختمان‌ ها

قراردادهای پیش فروش آپارتمان به لحاظ رشد شهرنشینی و گرایش مردم به آپارتمان نشینی در جامعه کنونی ایران به طور گسترده‌ای در میان مردم رواج یافته است و انبوه‌سازان، شرکت‌های بزرگ ساختمانی و دستگاه‌های دولتی از طریق پیش‌فروش آپارتمان قبل از شروع عملیات ساختمانی سعی در جمع‌آوری سرمایه لازم برای این فعالیت اقتصادی سودآور می‌نمایند. امروزه خرید وفروش آپارتمان یکی ازاقسام شایع بیع املاک می باشد که این امربه دو صورت ممکن است انجام شود یک فرض صورتی است که آپارتمان به طور کامل ساخته شده و وجود خارجی دارد دراین فرض بیع برطبق قواعدعمومی نسبت به مال موجود صورت می گیرد وازاین لحاظ با مشکلی مواجه نمی باشد فرض دیگرفروش آپارتمانهای است که هنوز ساخته نشده ودرآینده باید ساخته شود دراین فرض آپارتمان وجود خارجی ندارد وفروشنده ملتزم به ساخت وتحویل آن می شود ویا به عبارت دیگر”پیش فروش آپارتمان”صورت می گیرد. حقوق‌دانان، قضات و وکلا و اشخاص دست‌اندرکار بایستی چنین قراردادهایی را در قالب نهادهای حقوقی و فقهی موجود توجیه و تبیین نمایند تا در اثر انتخاب قالبی مناسب و صحیح در صورت بروز اختلاف، اتخاذ تصمیم قانونی به عمل آید. در این پژوهش پیش فروش آپارتمان مورد مطالعه قرار گرفته و دلایل انطباق یا عدم انطباق قراردادهای فوق با هریک از انواع بیع سلف مورد بررسی قرار گرفته است. مهمترین مسئله دررابطه با قرارداد ییش فروش آپارتمان، توصیف حقوقی چنین قراردادهایی می باشد، نظرات مختلفی در این رابطه مطرح شده است لیکن آنچه از مفاد قرارداد پیش فروش آپارتمان و قصد وخواست مشترک طرفین بر می آید این است که قرارداد پیش فروش آپارتمان نمی تواندیک قرارداد خصوصی ویا صرفاً یک تعهد به بیع یا وعده متقابل بیع باشدبلکه قصد طرفین از انعقاد این قرارداد بیع می باشد. به عبارت دقیق تر قرارداد پیش فروش آپارتمانها همان بیع سلم یا سلف است که در فقه امامیه به آن اشاره شده است. این پژوهش بدنبال انست تا به بررسی ماهیت پیش فروش آپارتمان و مقایسه آن با بیع سلف بپردازد.
واژه‌های کلیدی: بیع، پیش فروش، بیع سلف، پیش فروش آپارتمان.