اثر حقوقی عیوب مستحدثه بر نکاح

وجود عیب در زوجین می تواند یکی از اسباب فسخ نکاح می باشد، ولی همچنان این موضوع که در صورت درمان عیوب، حق فسخ همچنان باقی خواهد ماند یا خیر، دقت نظر بیشتری را می طلبد .با عنایت بر این مقرره که قانون‌گذار در قانون مدنی ، ضمن مراجعه به فقه اسلامی، در تعیین مصادیق فسخ ،امکان فسخ نکاح را از ناحیه زوج، در مقایسه با زوجه به نحو مطلوب‌تری تعیین نموده است و دامنه عیوبی که مربوط به زوجه می باشد، بیشتر از زوجی است که حق طلاق را دارد. لذا با اتکا به برخی فتاوی فقها که دلالت بر توسعه‌ی دایره‌ی عیوب مشترک مجوز فسخ نکاح داردوبا امعان نظر برعلم نوین پزشکی، امکان تسری دامنه عیوب مذکور در قانون به امراض صعب‌العلاج از قبیل ایدز و هپاتیت و فلج چندگانه و … وجود دارد. اهمیت این تحقیق درارائه ی طرحی قابل اجرا در نظام حقوقی و به منظور پر کردن خلاء‌های قانونی موجود در این زمینه می باشد.پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی وتحلیلی، سعی برآن دارد تا پیرامون مسئله توسعه حق فسخ نکاح در برابر بیماری های مستحدثه و نوین قرن حاضر و همچنین ثبوت یا زوال حق فسخ در صورت درمان عیب یا بیماری و آثار مترتب بر فسخ نکاح ، همچنین برقراری تساوی میان زوجین درعیوب مستند فسخ نکاح به غیر از عیوب جسمانی خاص هریک از زوجین، بحث و بررسی نماید .ولی از موارد فسخ نکاح در فقه امامیه و به تبع آن در حقوق ایران محدود و معین است ونظام حقوقی ما قابلیّت پذیرش و توسعه آن را نداشته و غیر از عیوبی که قانون‌گذار در خصوص فسخ نکاح ، احصاء نموده نمی‌توان عیوب دیگر را اگر چه از لحاظ عوارض فیزیکی شدیدتر از عیوب احصاء شده مذکور باشد، مستند فسخ نکاح قرارداد .لذا در این زمینه اصلاح قوانین مدونه امری ضروری به نظر می رسد.
واژه‌های کلیدی: نکاح، فسخ نکاح، حق فسخ، عیوب غیر جنسیتی، علم نوین پزشکی