آثار شبیه‌سازی انسان از منظر فقه مقارن (فایل منبع موجود نیست)

این پایان نامه به بررسی موضوع شبیه سازی انسان در باب نسب، نکاح و ارث از منظر فقه مقارن می پردازد ؛ با این ضرورت که با توجه به اینکه حکم شبیه سازی به صراحت در دین اسلام نیامده و تحولات و پیشرفت های علم و فناوری در حوزه مسائل زیستی سبب پیدایش علمی به نام مهندسی ژنتیک شده و به حکم حدیث «و اما الحوادث الواقعه…» از فقهاء انتظار می رود که تکلیف متدینان را در برابر آن روشن کنند.بنابراین این پایان نامه در سه فصل به این موضوع می پردازد. در فصل اول با تعریف مفاهیمی چون کلون، کلونینگ، سلول، گامت، زیگوت، ژن و رویان به آشنایی مخاطب با ساختار پژوهش در بعد پزشکی می پردازد. سپس شبیه سازی انسانی بر اساس دیدگاه فقهای اهل سنت و شیعه را بیان می کند که به جواز مطلق شبیه سازی انسانی، جواز محدود، حرمت اولیه شبیه سازی و حرمت ثانویه قابل تقسیم است. حکم شبیه سازی غیر انسانی با شبیه سازی انسانی متفاوت است . شبیه سازی انسانی به شبیه سازی عضو ، شبیه سازی جنینی یا همسان طلبی قابل انقسام است. نسب و نکاح فرد شبیه سازی شده در فرض های مختلف نیز مورد توجه فقها قرار گرفته است . در مورد ارث افراد شبیه ساخته قرابت نسبی و قرابت سببی مورد بررسی واقع شده است.
واژه‌های کلیدی: شبیه سازی، انسان، فقه، اسلام، فقه مقارن