نقاشی و مجسمه سازی در آینه فقه

نقاشی‌ و مجسمه‌سازی‌ از جمله‌ هنرهایی‌ هستند که‌ از دیرباز در زندگی‌ انسان‌ حضور داشته‌اند. از این‌ رو از صدر اسلام‌ تحت‌ دو عنوان‌ صورتگری‌ (تصویر) و تمثال‌ سازی‌ (تمثیل) به‌ تفصیل‌ در فقه‌ اسلامی‌ مورد بحث‌ قرار گرفته‌اند.
به گزارش سرویس مسائل مستحدثه پایگاه تخصصی فقه حکومتی وسائل؛ با تحقیق و بررسی جز بعضی‌ از فقهای‌ اهل‌ سنت‌ که‌ تنها از طریق‌ نقل‌ به‌ نظریه‌ آنها پی‌برده می شود و نام‌ آن ها بر ما معلوم‌ نیست، هیچ‌ یک‌ از فقها به‌ طور مطلق‌ به‌ جواز نقاشی‌ و مجسمه‌ سازی‌ فتوا نداده‌اند. از دانشمندان‌ شیعی‌ تنها شیخ‌ طوسی‌ در تبیان و طبرسی‌ در مجمع‌ البیان‌ به‌ کراهت‌ صورتگری‌ قائل‌ شده‌اند. ولی‌ هرچند می‌توان‌ این‌ قول‌ را با جواز مطلق‌ تطبیق‌ داد، اولا موضوع‌ این‌ دو کتاب‌ تفسیر است‌ و نمی‌توان‌ برای‌ وقوف‌ برنظریه‌ فقهی‌ به‌ آنها اعتماد کرد.