تاثیر زمان و مکان در تطور آراء فقیهان

‏یادداشت: کتابنامه : ص. [۹۹] – ۱۰۳ ؛ همچنین به صورت زیرنویس.
‏موضوع: اجتهاد و تقلید
‏موضوع: *Ijtihad and taqlid
‏موضوع: اصول فقه شیعه ‏‫– قرن ۱۴
‏موضوع: Islamic law, shiites — Interpretation and construction — 20th century
‏رده بندی کنگره: ‏‫‬‮‭BP۱۶۷
معرفی مختصر کتاب
در این کتاب به بررسی مفهوم زمان و مکان و نقش این دو در اجتهاد و آرای فقیهان پرداخته می‌شود که موجب پویایی فقه در همه زمان‌ها و مکان‌ها می‌گردد. چنین رویکردی اهمیت پرداختن به این موضوع را نشان می‌دهد. معنای نقش‌ داشتن زمان و مکان در اجتهاد آن نیست که دو عنصر زمان و مکان به عنوان یکی از منابع اجتهاد تلقی شوند، زیرا در فقه سنتی و اجتهاد جواهری که امام خمینی (ره) قائل به آن هستند و از مشایخ سلف به ارث رسیده، عناصر زمان و مکان به عنوان منبع اجتهاد شناخته نشده‌ است. باید توجه داشت که کتاب و سنت به‌گونه مستقیم در ناحیه احکام شرعی در مقام اجتهاد نقش دارند، اما زمان و مکان مستقیما در مقام اجتهاد در ناحیه مشخص کرده ملاکات احکام و موضوعات و ویژگی‌های آن‌ها دارای نقش می‌باشند. از این‌روست که موضوعی به دلیل تغییر ملاک و یا ویژگی‌های آن می‌تواند در زمانی خاص دارای حکمی برخلاف حکم اول شود، آن هم به دلیل تغییر ملاک و یا ویژگی‌های آن. بنابراین زمان و مکان بی‌واسطه در ناحیه ملاک و موضوع و مشخص کردن آن‌ها نقش دارد نه در ناحیه احکام.