یکی از مهمترین ویژگیهای انقلاب اسلامی ایران که آن را از سایر انقلابها و جنبشهای اجتماعی و حتی دینی متمایز میکند این است که این انقلاب زمینه عینیّتبخشی به ولایت مطلقه فقیه را براساس اندیشه سیاسی اسلامی ـ شیعی آماده کرده است. از طرف دیگر این قانون اساسی است که در جمهوری اسلامی ایران وظیفه تنظیم رفتار اجتماعی را به عهده دارد. در این بین، نظریات درباره کیفیت و چگونگی مناسبات ولایت فقیه و قانون اساسی و اینکه آیا اختیارات ولی فقیه محدود به حدی هست یا نه مختلف است. گروهی قائل به حصر این اختیارات در موارد شمرده شده در قانون اساسی هستند و مشروعیت اختیارات ولی فقیه را منوط به اذن قانون اساسی میدانند و گروهی دیگر بنا به دلایلی از جمله اعتقاد به اینکه ولایت فقیه منبع مشروعیت قانون اساسی است، آن را فوق قانون اساسی انگاشتهاند. هر دو گروه دلایلی را بر مدعای خود اقامه کردهاند که در این نوشتار آنها را نقد و بررسی کرده و قول مختار را ارائه میکنیم.
واژههای کلیدی: مشروعیت، قانون اساسی، ولایت فقیه، ولایت مطلقه
ولایت فقیه، قانون اساسی، مسئله مشروعیت
موضوع: قانون اساسی (Constitution)، مشروعیت (Legitimism)، ولایت فقیه (Wilāyat al-faqīh)، ولایت مطلقه (Absolute Authority)
نویسنده / مولف: اصلانی، فیروز، بحرودی، ابوالقاسم
تاریخ نشر: 1391
ناشر: فصلنامه پژوهشهای انقلاب اسلامی، زمستان 1391، شماره 3، ص.: 209-234.
آدرس اینترنتی: https://www.roir.ir/article_63359.html
فایلهای پیوست
📎 ROIR_Volume 1_Issue 3_Pages 209-234
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
