ولایت فقیه از دیدگاه ابن‌ فهد حلی

منابعى که به مسأله ولایت فقیه پرداخته‌اند، نقطه آغازین طرح نظریه ولایت عامه فقیه را قرن دوازدهم و سیزدهم هجرى، و ملا احمد نراقى را مؤسس آن مى‌دانند؛ اما در حقیقت این نظریه از آغاز غیبت کبرا در فقه شیعه مطرح بوده است. در زمان شیخ مفید ظهور ابتدایى داشته و در قرن نهم «ابن فهد حلى» استوانه‌هاى اساسى این تفکر را پایه ریزى کرد و آن را با صراحت در فقه شیعه مورد بحث قرار داد. پس از اوست که ملا احمد نراقى در تلاشى بهنگام میراث سلف را احیا و تجدید کرد. آنچه نقش ابن فهد به عنوان پایه‌ریز این تفکر را مورد تأکید قرار مى‌دهد این بیان ابن فهد است که: بر فقیه اقامه حدود به نیابت از ولى عصر جایز است و لازم است مردم او را یارى کنند، فقیه به نیابت از امام معصوم مجاز به دریافت خمس و مصرف آن است و نیز فقیه مى‌تواند به نیابت از معصوم به اقامه نمازجمعه اقدام کند. هر یک از این آرا مى‌تواند دلیل و گواه ادعاى مقاله باشد.
واژه های کلیدی: ولایت فقیه، فقه سیاسى، فقه شیعه، ابن فهد حلى، ملااحمد نراقى، ولایت استقلالى.