نگاهی به کتاب سینما در آیینه فقه

“ولی حق مطلب این است که‌ اگر موی اضافی بعد از وصل شدن جزء بدن شمرده شود- یعنی موی خود زن به حساب آید-پوشیدنش واجب و نگاه‌ کرده به آن حرام می‌شود و اگر جزء زینت نباشد،پوشیدن‌ آن واجب نیست و نگاه به آن جایز است،چون دلیلی بر وجوب پوشش و حرمت نگاه کردن نداریم. آن‌چه به‌نظر می‌رسد این است که هرچند نگاه به‌ همه‌ای اعضای بدن زن کافی جایز است،ولی اعضای بدن‌ در این مسئله دارای یک حکم نیستند؛بلکه اعضایی را که‌ نام آن‌ها در روایت وارد شده یا از روایت استفاده می‌شود، بدون هیچ قیدی می‌توان نگاه کرد،ولی سایر اعضا را فقط در صورتی می‌توان نگاه کرد که ایشان عادت به پوشیدن‌ آن نداشته باشند. 5-آیه‌ی 59 سوره‌ی احزاب:«ای پیامبر،به زنان و دخترانت و زنان مؤمنان بگو خود را با جلباب بپوشانند؛ این لباس برای آن‌که ایشان به عفت شناخته شوند و مورد آزار و اهانت قرار نگیرند،بهتر است و خدا بخشنده و مهربان است؛ از مجموع این آیه‌ها به‌طور اجمال استفاده می‌شود که هر کردار یا گفتاری که موجب شود نگاه‌ها متوجه زن‌ شده،شهوت و رغبت مردان را تحریک و ایشان را به سوی‌ او جلب کند،بر زن حرام است و به همین دلیل است که‌ زن می‌توند زینت خود را در حضور اطفال و مردانی که به‌ زن نیازی ندارند آشکار کند و زنان بازنشسته می‌توانند روپوش خود را در حضور نامحرم بردارند چون این موارد موجب تحریک شهوت نمی‌شود.”
واژه‌های کلیدی: زنان، نگاه، فقه، کتاب، زینت، نامحرم، مرد، فیلم