اهمیت آثار تاریخی و باستانی در بعد هویت ملی و هویت واحد بشری از یک سو و تخریب گسترده آنها از سوی گروههای افراطی مذهبی از سوی دیگر، مسئله نگاهداری از این آثار را در کانون توجه نهادهای جهانگردی و میراث فرهنگی، مانند یونسکو قرار داده است. مقاله حاضر میکوشد این موضوع را با تکیه بر آثار دارای مجسمه یا نقاشی و با استفاده از روش سندپژوهی از دیدگاه قرآن، فقه امامیه و حقوق کیفری ایران بررسی کند.
نتیجه این مقاله نشان میدهد که بر اساس آیات قرآن کریم، نگاهداری این آثار و جلوگیری از تخریب آنها برای عبرتآموزی از سرانجام گذشتگان ضروری است. همچنین در دیدگاه فقه امامیه، تخریب این آثار جایز نیست و مشمول حکم حرمت است و قانونگذار در مواد 558 تا 569 قانون مجازات اسلامی برای تخریبکنندگان این آثار مجازات تعیین کرده است.
واژههای کلیدی: آثار تاریخی، آثار باستانی، میراث فرهنگی، فقه مجسمهسازی، فقه نقاشی.
نگاه داری یا از میان بردن آثار تاریخی با موضوعیت مجسمه و نقاشی از منظر فقهی و حقوقی
موضوع: آثار باستانی، آثار تاریخی (Historical Remains)، فقه و حقوق، مجسمه سازی (Sculpture)، میراث فرهنگی (Cultural Heritage)، نقاشی (فقه) (Painting (Islamic law))
ناشر: فصلنامه تاریخ اسلام، تابستان ۱۳۹۸، شماره ۷۸، ص.: ۱۲۳-۱۵۶.
تاریخ نشر: ۱۳۹۸
آدرس اینترنتی: http://hiq.bou.ac.ir/article_67354.html
فایلهای پیوست
📎 2.PDF
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع