نقش فرهنگ در ساختار سیاسی ایران معاصر

“آنها علاوه بر مفهوم نقش، که در ارتباط با ساختار مطرح است، از واژه موضعگیری نیز در ارتباط با فرهنگ استفاده نموده اظهار می‌دارند که «یک نظام سیاسی، در چارچوبه‌ای از مواضع مردم نسبت‌به فعالیت‌سیاسی تشکیل شده است. منابع فرهنگ موقعیت جغرافیایی ایران به دلیل جایگاه ویژه و استراتژیک خود، یعنی وصل دو قاره آسیا و اروپا و وجود خلیج فارس در ناحیه جنوبی آن، زمینه را برای گسترش مناسبات تجاری، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و قومی فراهم کرده و از سوی دیگر مورد تهاجم و تاخت و تاز بوده است. در این میان ایران، که یک جامعه دینی بود و از سابقه دینی نیز برخوردار بود، از یک سو به سبب رنجش شدید از نخبگان فکری و سیاسی و از سوی دیگر به سبب آشنایی‌ای که با اسلام از زمان پیامبر(ص) از طریق ایرانیان ساکن یمن و بحرین داشت، به اسلام که آن را دین خدا و نه اعراب یافت، گروید و به دین زرتشت و نظام سیاسی دوره ساسانی و حامیان آن دین و نظام پشت کرد. در جامعه‌ای که دموکراسی اجتماعی، به عنوان فلسفه اجتماعی بر روابط اعضای خانواده حکومت دارد طرز برخورد صحیح اعضای خانواده با یکدیگر، اشتراک مساعی آنها برای تعیین هدفهای خانوادگی، و تامین مصالح خانواده، پیروی آنها از روش عقلانی در کلیه شئون خانوادگی، شرکت دادن تمام اعضای خانواده در اخذ تصمیماتی که مربوط به امور خانوادگی است; و تقسیم کار و مسئولیت میان اعضای خانواده، همچنین فرصت کافی برای اظهار نظر افراد در محیط خانواده به چشم می‌خورد و قهرا فرزند نیز از این وضع استفاده می‌کند، و اسباب رشد او در جنبه‌های مختلف شخصیت، بهتر فراهم می‌گردد.”