نقش دلیل عقل در استنباط احکام با نگاهی به آراء امام خمینی (ره)

رابطه عقل و دین به طور عام و عقل و فقه به طور خاص, از دیرزمان محل گفتگو بوده است از همین رو در شرائع و فرق‌های مختلف جایگاه و اهمیت متفاوتی دارد. عقل در فقه امامیه از منابع استنباط احکام به شمار می‌رودء در این نوشتار بیان شد کارایی عقل در فقه امامیه فراتر از کارایی ابزاری است و شامل کارایی سندی و استقلالی هم می‌شود. از آن جایی که دلیل عقلی به دو دسته کلی مستقلات و غیر مستقلات عقلیه تقسیم می‌شود ابتندا به توضیح هریک پرداختیم و در قسمت غیر مستقلات عقلیهء ذکر مصادیق و چگونگی رسیدن عقل به یک حکم شرعی از حکمی دیگر تبیین شد و سپس در مستقلات عقلیه که از دو مقدمهء یکی صغری و دیگری کبری تشکیل شده است؛ در گام نخست به مقدمه صغری» یعنی تحسین و تقبیح عقلی اشاره شد و سپس به مقدمه کبری که تلازم بین حکم عقل و حکم شرع است. پرداخته شد. در نهایت جایگاه این دو مقدمه در نظر امام خمینی ن بررسی شد وبیان به داخل شدن در دار غصبی و… استفاده کرده‌اند و فتوی داده‌اند.
واژه های کلیدی: دلیل عقل، حسن و قبح عقلی، مالزمات عقلیه، حکم شرعی، امام خمینی.