نظریه شخصیت حقوقى، نقطه عطفى در فقه آیت‏ الله طباطبایى یزدى

یکى از گسترده‏ترین مفاهیم حقوقى، مفهوم (شخصیت حقوقى) است. قلمرو این مفهوم، طیف وسیعى از مقررات و چهارچوب‏هاى حقوقى میان کشورها و درون آن‏ها، و از گسترده‏ترین نهادهاى بین‏المللى تا کوچک‏ترین شرکت‏ها و مؤسسات را در بر مى‏گیرد. این مفهوم از منظر حقوقى و در منابع حقوق‏دانان، پیشینه قابل توجهى دارد; اما در منابع فقهى و به رغم خاستگاه و مبانى روشن و ادله محکم، و به رغم پاى‏بندى فقها به برخى مصادیق و لوازم آن در فقه، به آن به صورت مستقل و گسترده، توجه کافى نشده است؛ و تنها در این اواخر، شاهد برخى مباحث فقهى درباره ارزیابى اصل آن هستیم. در حالى که به روشنى در قوانین اصلى و عادى جارى در کشور، شاهد پذیرش و پاى‏بندى به لوازم و آثار حقوقى آن مى‏باشیم. پیداست که بخش عمده‏اى از این واقعیت، ناشى از این است که این نیاز در گذشته در مقایسه با مناسبات پیچیده و گسترده‏اى که دولت‏ها و جوامع کنونى پیدا کرده‏اند، بسى محدود بوده است.
واژه‌های کلیدی: وقف، شخصیت حقوقی، طباطبایی یزدی، مالکیت، صاحب عروه