در دوره های مختلف تاریخ تحولات کیفری در ایران همواره نهادهایی برای کیفرزدایی مورد شناسایی قانون گذار قرار گرفته است. لکن با توجه به اقدامات زمینه ساز در سطح سیاست گذاری و برنامه ای و مدیریتی در نظام عدالت کیفری گذشته، دوره جدید قانون گذاری (از 1392به بعد) را دوره گسترش سیاست کیفرزدایی می توان نامید. دوره ای که با حبس زدایی و اعدام-زدایی، نویدبخش عزم قانون گذار در اجرای این سیاست است. با وجود این، به نظر می رسد اگرچه در سطح روبنا، چهره قانون گذار ارفاق آمیز و مصلحت اندیشانه است، ولی از نظر عمق سیاست گذاری، در قوانین عام و خاص، نشانه هایی از ناهمسویی با سیاست کیفرزدایی و یا عدم اطمینان به مقررات نوین هم چنان پابرجاست و یا حتی می توان ادعا کرد که در دوره جدید افزایش یافته است. در این مقاله، با رویکردی توصیفی تحلیلی، چهار عامل از این ناهمسویی ها و کیفر افزایی ها شامل جرم-انگاری های جدید و مکرر، عدم ضابطه مندی در گزینش فتوای معیار برای قانون گذاری کیفرزدا، کیفرگرایی های الحاقی تبعی و نیز کیفرزداییِ آیین نامه ای مورد نقد و ارزیابی قرار گرفته و پیشنهادهایی برای اصلاح آن ها ارایه شده است.
واژههای کلیدی: کیفرزدایی، کیفرگذاری، کیفرگرایی، قانون گذاری.
ناهمسویی های قانونی با سیاست کیفر زدایی در ایران
موضوع: آیین دادرسی -- ایران (Procedure (Law) -- Iran)، احکام جزایی (Judgments, Criminal)، ایران -- قوانین و مقررات، جرم انگاری (Criminalization)، جرم شناسی (Criminology)، قانون گذاری (Legislation)، کیفر و کیفردهی -- ایران (Sentences (Criminal procedure) -- Iran)، کیفرزدایی، کیفرگذاری
نویسنده / مولف: حبیب زاده، محمد جعفر، صادقی، ولی اله
تاریخ نشر: ۱۳۹۹
ناشر: فصلنامه سیاست های راهبردی و کلان، بهار ۱۳۹۹، پیاپی ۲۹، ص.: ۶۶-۹۶.
آدرس اینترنتی: https://www.jmsp.ir/article_102276.html
فایلهای پیوست
📎 ناهمسوییهای قانونی با سیاست کیفرزدایی در ایران
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع