مقاله فارسی

ملاک‌های حریم خصوصی در فقه امامیه و حقوق اساسی ایران: تطبیق با خودروی شخصی

تاریخ نشر: 1398
آدرس اینترنتی: https://zan-khanevade.urd.ac.ir/article_119203.html
ناشر: فصلنامه مطالعات فقهی حقوقی زن و خانواده، شهریور 1398، شماره 3، ص.: 29-52.

واژه «حریم» به مکانی اطلاق می‌شود که حمایت و دفاع از آن واجب است و کسی حق تعرض به آن را ندارد.‌ از سوی دیگر، خودروی شخصی نیز حکم ملک را دارد. بنابراین، مالک خودروی شخصی یا کسی که اجازه مالک را دارد،‌ مجاز به تصرف در مال خود است.‌ غالب فقها، فقط تصرف کاربردی را مجاز می‌دانند و برخی خصوصیات در مال یا مالک یا نوع تصرف را مانع تصرف مال برمی‌شمرند.‌ همچنین، با توجه به اینکه حریم خصوصی حدی از زندگی شخص است که قانون یا عرف آن را تعیین می‌کند و محترم می‌شمرد،‌ همین قانون می‌تواند و مجاز است در صورتی که حریم خصوصی کسی مخل امنیت و آسایش دیگری شود، آن را محدود کند.‌ بنابراین، اگرچه خودروی شخصی خصوصیات ملک را دارد و حریم خصوصی بر آن صدق می‌کند،‌ اما تمام حقوق و آزادی‌های اشخاص، مطلق و بدون قید و شرط نیست و آنچه از قانون یا عرف که حریم خصوصی را تصدیق می‌کند،‌ همان نیز آن را محدود و مقیّد می‌کند.
واژه های کلیدی: حریم خصوصی، خودروی شخصی، تصرف کاربردی

فایل‌های پیوست

📎 15.pdf

گراف ارتباطات محتوا

نویسنده / مولف موضوع