مشروعیت کودکان متولد از شیوه های جدید باروری در حقوق ایران، مصر و انگلیس‎

یادداشت: عنوان انگلیسی: The Legitimacy of Children Born by New Reproductive Methods in Iranian, British and Egyptian Law
در همه سیستم ‌های حقوقی، کودک حاصل از رابطه نامشروع، غیر قانونی و نامشروع تلقی می‌ شود و از برخی حقوق کودک مشروع، محروم می‌ ماند. از آن‏جا که شیوه‌ های جدید باروری در اغلب موارد، به لحاظ دخالت شخص ثالث در فرآیند تولید مثل، با مقدمات حرام همراه است، لذا مسأله مشروعیت اطفال حاصل از این شیوه ‌ها مطرح می ‌گردد. این مقاله به بررسی امکان الحاق شرعی و قانونی کودک حاصل از شیوه ‌های جدید باروری به والدین خود در حقوق ایران، با تکیّه بر منابع فقهی می‌ پردازد. نویسنده در کنار مطالعه حقوق ایران، مروری تطبیقی بر حقوق مصر و انگلیس هم دارد. مطالعه در حقوق ایران بیانگر سکوت قانون‌گذار و اختلاف دیدگاه فقهای امامیه در پاسخ به این مسأله اساسی است؛ از نظر برخی فقهای امامیه، طفل مذکور فاقد نسب مشروع و در حکم فرزند متولد از زناست. اما اغلب فقهای امامیه علی‌رغم تأکید بر عدم ارتکاب مقدمات حرام در ارائه و استفاده از شیوه ‌های جدید باروری، کودک حاصل از شیوه‌ های مذکور را حتی در فرض نامشروع بودن شیوه‌ مورد استفاده، به والدین خود ملحق می‌ دانند. در حقوق انگلیس و مصر نیز عدم رعایت شرایط قانونی سبب می‌ شود کودک غیر قانونی و نامشروع تلقی شود.
واژه‌های کلیدی: کودک، شیوه های جدید باروری، مشروعیت، الحاق، زنا، نسب.