بحث در این پژوهش، امارت زن از دیدگاه مذاهب اسلامی است که در این زمینه دو نظریه از سوی اندیشمندان مسلمان ارائه گردیده است:
الف) عدم جواز امارت زن. طرفداران این نظریه بیشتر علمای سنتی و سلفی مسلک میباشند و اینها برای اثبات مدعایشان به آیات قرآن، روایات و… تمسک نمودهاند.
ب) جواز امارت زن؛ این نظریه توسط فقیهان و اندیشمندان متأخر ارائه گردیده است که معتقدند: اگر در گذشته به عللی امارت زن مورد منازعه بود، امروزه دیگر شرایط و زمان فرق کرده و زنان نیز عملاً توانمندیشان را در عرصههای مختلف به اثبات رساندهاند. این عده برای اثبات مدعای خود به قرآن، روایات، سیره پیشوایان، مسلمانان و… استدلال کردهاند. از بررسی اقوال و ادله به دست میآید که از نظر فقه اسلامی امارت زن در صورتی که دارای شرایط باشد، اشکال ندارد و ذاتاً میتواند در امور سیاسی شرکت کند و حکومت را به دست گیرد و ما دلیل معتبری برمنع شارع نداریم.
واژههای کلیدی: امارت زن، مذاهب اسلامی، ولایت، مشارکت سیاسی و مشروعیت امارت زن
مشروعیت امارت زن از دیدگاه مذاهب اسلامی
موضوع: فقه مذاهب اسلامی، مشارکت سیاسی (Political Participation)، مشروعیت (Legitimism)، مشروعیت امارت زن، مناصب زنان، ولایت (Velayat)
نویسنده / مولف: حلیمی بلخابی، غلام سخی
تاریخ نشر: 1397
ناشر: فصلنامه مطالعات فقه امامیه، زمستان 1397، شماره 11، ص.: 133-164.
آدرس اینترنتی: http://pfe.journals.miu.ac.ir/article_2328.html
فایلهای پیوست
📎 909.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
