در خصوص سقط جنین ماده واحدهای در تاریخ 1384/3/10 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید که بیانگر اذن قانونگذار به سقط جنین پیش از چهارماهگی با حصول شرایط و انجام تشریفاتی بود، اما علیرغم این مصوبه مسؤولیت پزشک و داروساز همچنان در برخی موارد وجود دارد. این مسؤولیت ناشی از تقصیر در تشخیص، عدم رعایت تشریفات قانونی، عدم اطلاعرسانی، اطلاعرسانی ناقص و مبهم، انتخاب روش نامناسب و سرانجام عملکرد نامناسب در مورد سقط است.همچنین ماده واحده مزبور موضوع سقط جنین پس از چهارماهگی را ـ در صورت حصول شرایط مجاز برای سقط پیش از چهارماهگی ـ بیان نکرده است. در این مقاله ابتدا موارد مسؤولیت پزشک و داروساز در سقط پیش از چهارماهگی در فرض جواز قانونی حاصل از ماده واحده مورد مطالعه و بررسی قرار خواهد گرفت و در ادامه از مسؤولیت یا عدم مسؤولیت پزشک در سقط پس از چهارماهگی با وجود شرایط مقرر در ماده واحده مذکور سخن خواهد رفت.
واژه های کلیدی: سقط درمانی، مسؤولیت مدنی، پزشک، داروساز، جنین.
مسؤولیت مدنی پزشک و داروساز در سقط پزشکی
موضوع: پزشکی -- قوانین و مقررات (Medical laws and legislation)، داروسازان (Pharmacists)، سقط جنین -- قوانین و مقررات، سقط جنین (Miscarriage)، سقط جنین عمدی -- قوانین و مقررات -- ایران (Abortion -- Law and legislation -- Iran)، سقط جنین عمدی -- قوانین و مقررات (Abortion -- Law and legislation)، سقط جنین عمدی (Abortion)، مسئولیت پزشکی، مسئولیت مدنی (Civil Liability)
ناشر: فصلنامه حقوق پزشکی، پاییز 1394، شماره 34، ص.: 11-42.
تاریخ نشر: 1394
آدرس اینترنتی: https://ijmedicallaw.ir/article-1-349-fa.html&sw
فایلهای پیوست
📎 r.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع