قرارداد بیع متقابل

این مقاله به بررسی یکی از اقسام تجارت متقابل یعنی قرارداد بیع متقابل پرداخته و می کوشد مشروعیت و قانونی بودن این قرارداد بین المللی را از دیدگاه فقه امامیه و حقوق ایران به اثبات برساند. موضوع معامله در قرارداد بیع متقابل، تجهیزات، دانش فنی و فراهم آوردن تسهیلاتی برای تولید در کشور واردکننده است که طرف های معامله در این قرارداد، توافق می کنند تا فروشنده متعاقباً محصولاتی را که به وسیله این تسهیلات تولید شده خریداری و هزینه های خود را مستهلک نماید. مسائلی مانند غرر و کالی به کالی، شبهه بطلان شرعی چنین قراردادهایی را به ذهن نزدیک می نماید. از آنچه که در قانون برنامه اول توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، بیع متقابل گنجانده شده و طبق قانون اساسی کلیه قوانین و مقررات باید بر اساس موازین اسلامی باشد، رفع شبهات فقهی این نوع قرارداد تجاری باید مورد توجه فقها و حقوق دانان قرار گیرد که مقاله حاضر تلاشی در این زمینه است.
واژه‌های کلیدی: تجارت متقابل، بیع متقابل، غرر، کالی به کالی