عقد اختیار

مانند آنکه تولید کننده‌ای می‌داند که شش ماه دیگر به یک صد هزار یورو نیاز پیدا می‌کند از این رو برای اینکه خود را از نوسانات نرخ ارز مصون نگه دارد، هم اینک، به قیمت مثلا یک میلیون ریال، حق خرید ارز مزبور در می کند، بنابر این، عقد اختیار، عقدی است که در آن در زمان معینی بین حق خرید یافروش مقدار مشخصی از کالایی که با دقت توصیف شده است و عوض معین و مشخصی، مبادله انجام می شود بدون اینکه عوض درهنگام خرید یا فروش کالا، جزئی از ثمن آن قرار گیرد، بلکه این عوض، تنها در مقابل حق بیع یا شراء است، بنابر این، کسی که عوض را می پردازد، اختیار خرید یا فروش را به دست می آورد. ظاهرا می توان گفت: عقد اختیار، داخل در عنوان بیع و یکی از مصادیق آن شمرده می شود، زیرا در جای خود تحقیق شده است که شرع در باب بیع بلکه همه معاملات، غیر از اصطلاح مورد نظر عقلا، اصطلاح دیگری ندارد و عقلا در بیع، شرط نکرده اند که مبیع،عین خارجی جزئی یا کلی باشد، بلکه از نظر آنها عنوان بیع در موارد نقل حقوق در ازای عوض نیز صادق است، بنابر این، اگر کسی حق اشتراک خط تلفن را در ازای مبلغ معلومی از شرکت مخابرات دریافت نماید، گفته می شود که حق اشتراک را به فلان مبلغ خریداری کرده است همچنین گفته می شود که حق دارد، به هر کس که خریدار است، آن را بفروشد.
واژه‌های کلیدی: عقد، عقد اختیار، بیع، اختیار، فروش، حق، عقود، وکالت