شیوه دفاعی نوین عملیات استشهادی: تحلیل ادله ی تجویز آن از دیدگاه فقه امامیه

یکی از شیوه های دفاعی نوینی که در دنیای امروز، خصوصا در کشورهای تحت اشغال همچون فلسطین و در مقاطعی، لبنان و عراق، ظهور کرده است، عملیات های انتحاری و یا به تعبیر دینی آن، استشهادی است که تحلیل ماهوی آن تاکنون، بیشتر از آنکه از لحاظ فقهی و حقوقی صورت گیرد، تحت تاثیر فضای سیاسی بوده و منجر به یکی انگاری تام آن با عملیات های تروریستی و سرزنشی مبنی بر اقدام به خودکشی شده است. لکن طی شرایطی اقدام بهچنین شیوه ای در مقام دفاع از کشور مورد تجاوز و تحت اشغال، بر اساس مبانی فقهی، قطعا با موارد مشابه آن در غیر از وضعیت تجاوز و اشغال، متفاوت خواهد بود.آنچه که در این نوشتار مورد نظر است تحلیل ماهیت و جایگاه این اقدامات از دیدگاه فقه امامیه خواهد بود که با روش توصیفی تحلیلی صورت می گیرد. نتیجه ی حاصل نیز تفکیک شرایط دفاع از غیر آن و تجویز چنین شیوه ای برای دفاع در صورت اضطرار به دلیل تزاحم و ترجیح آن بر حفظ نفس است.
واژه های کلیدی:‌ انتحار، استشهاد، ترور، خودکشی، ترس، تزاحم، فقه