سیاست کیفری ایران در قبال مجازات‌های جایگزین اعدام در جرائم مربوط به مواد مخدر

سال‌های متمادی است مجازات اعدام در جرائم مواد مخدر در نظام کیفری ایران وجود دارد و در قبال مجرمین به برخی جرائم مواد مخدر اعمال می‌شود. این مجازات در قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب ۱۳۶۷ مجمع تشخیص مصلحت نظام و اصلاحیه این قانون در سال‌های ۱۳۶۷ و ۱۳۸۹ در موارد متعددی پیش‌بینی گردیده است. با توجه به اعدام تعداد قابل‌توجهی از مجرمین مواد مخدر و همچنین افزایش میزان وقوع جرائم مواد مخدر در طول سال‌های اجرای قانون فوقء این سوال مطرح می‌شود که آیا کیفر اعدام توانسته است اهداف مجازات‌ها به‌ویژه هدف بازدارندگی عام را محقق کند؟ واقعیات جامعه و آمارهای رسمی آرائه شده بیانگر این واقعیت است که موفقیت کیفر اعدام در قانون مبارزه با مواد مخدر با توجه به افزایش میزان وقوع این جرائم در تامین اهداف مجازات‌ها با تردید جدی مواجه است. نتایج این اثر نشان می‌دهد علیرغم اجرای مجازات‌های متعدد اعدام» کارایی ضعیف و ناتوانی آن در تامین اهداف مجازات‌هاء عدم تناسب این کیفر با برخی رفتارهای مجرمانه موجود در قانون مزبور و نقض اصول حاکم بر مجازات‌ها به اثبات رسیده است. لذا سیاست کیفری برای تحقق عدالت کیفری و اهداف مجازات‌ها ناگزیر به استفاده از مجازات‌های جایگزین بوده است.
واژه‌های کلیدی: مواد مخدر، مجازات، سیاست کیفری ایران