سرقفلی و استهلاک آن

هیچ‌گونه دلیل اساسی و یا روش علمی‌ برای استهلاک بهای تمام شده سرقفلی‌ (ارزشی که تداوم دارد)وجود نداشته و به‌ نظر می‌رسد لزوم استهلاک اجباری‌ (به تصویرصفحه مراجعه شود) داراییهایی چون سرقفلی(که ممکن است‌ ارزش آن در عمل نه تنها کاهش نیابد بلکه‌ حتی ارزش آن افزایش نیز پیدا کند)انحراف‌ از اصل تداوم فعالیت‌1در تهیه صورتهای‌ مالی باشد. از طرف دیگر،با توجه به اینکه تقریبا اکثریت قریب به اتفاق حسابداران این‌ موضوع که سرقفلی فقط باید به هنگام‌ خرید در حسابها منعکس شود را به عنوان‌ یک اصل پذیرفته‌اند،از این رو می‌توان نتیجه گرفت،همان طور که افزایش‌3 سرقفلی خریداری شده در در حسابها انعکاس‌ نمی‌یابد،از بابت کاهش آن نیز نباید ثبتی در دفاتر انجام گیرد. اگر مقدار سرقفلی خریداری شده به‌ عنوان ارزشی تلقی شود که در آینده از آن‌ محل یک سری درآمدهای خاص و محدود ناشی می‌شود،در آن صورت بنظر می‌رسد که باید دارایی بتدریج در مقابل درآمدهای‌ مورد انتظار فوق که به مرور زمان تحقق‌ می‌یابند،حذف گردد. از آنجا که وقتی هزینه‌ استهلاک در صورتحساب سود و زیان به‌ عنوان هزینه عملیاتی ثبت و گزارش‌ می‌شود در واقع به طور غیر مستقیم حساب‌ سود انباشته کاهش می‌یابد،از این رو می‌توان گفت در صورتی که در دوره‌های‌ قبل هزینه استهلاک به طور سیستماتیک به‌ حساب سود و زیان انتقال نیافته باشد در آن‌ صورت باید معادل مبلغ برآورد شده‌ استهلاک دوره‌های قبل حساب سود و زیان‌ انباشته بدهکار و در مقابل آن حساب ذخیره‌ استهلاک سرقفلی بستانکار شود.
واژه های کلیدی: سرقفلی، استهلاک، سود، هزینه استهلاک، استهلاک سرقفلی، حسابداری، هزینه، ثبت.