حریم خصوصی و امر به معروف و نهی از منکر

ماهیت حریم خصوصی و مبنای آن در زمرهء کانونی‌ترین موضوعات حقوق بشری‌ قرار دارد.امروزه حریم خصوصی به عنوان یک اصل بنیادین و اخلاقی،از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.در اسناد بین‌المللی از جمله اعلامیهء جهانی حقوق‌ بشر،اعلامیهء حقوق بشر اسلامی(قاهره)و میثاق حقوق مدنی و سیاسی،این اصل‌ به عنوان یک حق،مورد پذیرش و شناسایی قرار گرفته است.در حقوق موضوعهء جمهوری اسلامی ایران،هر چند این واژه به کار نرفته است،اما قانونگذار با بیان‌ مصادیق آن به تعیین قلمرو و دامنهء آن پرداخته است.اهمیت این موضوع امروزه‌ به مراتب افزایش یافته و توجه همهء دلولت‌ها را به خود جلب کرده است.وجود ابهاماتی‌ در تعریف،مبنا،قلمرو و مصادیق این حق،آن را از جهت نظری نیازمند مباحث‌ ویژه‌ای کرده است.در این نوشتار،ضمن بررسی این موضوع و مبانی آن،نسبتش با مهمترین مفهوم اجتماعی در گزاره‌های دین اسلام؛یعنی امر به معروف و نهی از منکر تبیین شده است.
واژه‌های کلیدی: مبانی نظری، حریم خصوصی، نهی از منکر، حریم عمومی، امر به معروف، حقوق حریم خصوصی