جایگاه مردم در انتخاب رهبری

چکیده:
اکنون باید دید این وظیفه را فقیهان دارای شرایط چگونه باید انجام دهند؟ آیا به موجب گمارده شدن و به اصطلاح (نصبِ) امام معصوم(ع) است؟ به این معنی که در یک نگرش کلی همه فقیهان دارای شرایط به ولایت بر مردم گمارده شده اند و بر اساس یک وظیفه الهی و دینی باید در عصر غیبت حکومت تشکیل دهند؟ ییا این که گمارشی در کار نیست هیچ کس را امامان(ع) به ولایت نگمارده اند و تنها ویژگیهای حاکمان صالح را بر شمرده اند و برابر همین ویژگیها و ترازها از میان فقیهان که تنها شایستگان سرپرستی جامعه دینی اند ولی فقیه با رأی و نظر مردم برگزیده می شود؟ بنا بر دیدگاه نخست که فقیهان به ولایت گمارده شده اند رأی و نظر مردم چه جایگاهی می تواند داشته باشد و انتخاب مردم به چه معناست: مشروعیت یا مقبولیت؟ بنابر دیدگاه دوم که حاکمیت فقیهان به رأی و نظر مردم باشد آیا فقیه تنها با انتخاب مردم ولایت و حکومت او مشروعیت می یابد؟ آیا فقیهی که با رأی مردم برگزیده شد (ولایت) خواهد داشت و با استفاده از رأی مردم می تواند در زوایای گوناگون حکومتی و اجتماعی ولایت خود را به کار بندد و احکام حکومتی صادر کند؟ یا این که فقیه برگزیده شده از سوی مردم در صورتی که به گمارده شدن از سوی امامان باور نداشته باشیم تنها وکیل مردم خواهد بود و در قلمروی می تواند دخالت کند که موکلان و گزینش گران به وی داده اند؟ در این نوشتار سعی شده ابتدا به دیدگاهها اشاره گردد و آن گاه دلیلها و مستندها به بوته بررسی گذاشته شوند.