توهین به مقدسات و خلأهای قانونی موجود در قانون مجازات اسلامی

“باید توجه داشت که توهین به اعتبار مقام و شخصیت قربانی جرم و یا بر اساس وسیله ارتکاب به چهار دسته تقسیم می‌شود که پرداختن به همه آن‌ها در این مجال نمی‌گنجد، اما برای تقریب به ذهن، تعریف مختصری از هر یک لازم به نظر می‌رسد: 1 . ماده 513 قانون «مجازات اسلامی» درباره «توهین به مقدسات» آورده است: «هر کس به مقدسات اسلام و یا هر یک از انبیای عظام و یا ائمه طاهرین: یا حضرت صدیقه زهرا 3اهانت نماید، اگر مشمول حکم ساب‌النبی باشد، اعدام می‌شود. با توجه به موارد یادشده، به نظر می‌رسد حقوقدانان و قانونگذاران لازم است تلاش‌های بیشتری در جهت روشن نمودن ابهامات و شفاف‌سازی کلمات کلیدی موجود در قوانین نمایند و واژه‌هایی از قبیل «ساب‌النبی» یا «مقدسات» و مصادیق آن‌ها را در متن قوانین مشخص نمایند تا چنانچه از سوی غرضورزان و ناآگاهان مورد تعرض واقع شدند، به راحتی بتوان مجازات این جرایم را تعیین نمود. بررسی و تبیین ماهیت این‌گونه جرایم توسط حقوقدانان مجرب و ارائه نظرات جامع و بدیع، با توجه به اینکه جرم «توهین» جرمی مطلق است ـ یعنی نیاز به نتیجه ندارد و صرف ایجاد عمل وهن‌آور و یا گفتاری که موجب توهین مخاطب شود این جرم محقق و قابل مجازات و تعقیف خواهد بود ـ مسلم است که عدم آگاهی عامه مردم از تحقق سریع این جرم و قابل مجازات بودن آن سبب شده است تا بعضا به راحتی شاهد وقوع این جرم بدون پی‌گیری و تعقیب جزایی باشیم.”
واژه‌های کلیدی: توهین، قانون، قانون مجازات اسلامی، جرم، سب، اهانت، توهین به مقدسات، دشنام