تنبیه بدنی کودکان در آموزه‌های فقهی، قوانین داخلی و اسناد بین‌المللی

تنبیه بدنی کودکان به عنوان پدیده‌ای تاریخی که اشکال گوناگون آن از دیرباز درتمامی جوامع وفرهنگ های مختلف وجود داشته» متاسفانه هنوز هم جلوه هایی از آن در برخی جوامع از جمله برخی از مناطق کشور ما امری رایج و متداول است. برخی از منابع روایی و قانونی با تفکیک میان تنبیه بدنی کودکان موضعی را اتخاذ می نمایندکه درآن برخی از اقسام تنبیه بدنی کودکان تجویز گردیده و برخی تلاش کرده‌اند تا ممنوعیت تنبیه کودکان را به عنوان پدیده ی ضدحقوق بشری زیرسئوال برند ون را به طورکلی یا جزئی انکار نمایند. این درحالی است که در نظام بین المللی حقوق بشر مدتهاست که تنبیه بدنی کودکان تحت عناوینی نظیر نقض حقوق کودک» خشونت علیه کودکان و نقض حقوق بشرمنم ومحکوم می‌شود. در این مقاله سعی شده است پس از تبیین اجمالی مفاهیم کودک آزاری جسمی وتنبیه بدنی» به جایگاه این موضوع درآموزه‌های روایی» قانونی و اسناد بین المللی پرداخته شود تا باشناسایی حدود وثغور ضرورت و شرایط تنبیه بدنی کودکان درراستای پیشگیری ازآثار وپیامدهای منفی آن» راهبردهای تربیتی را جایگزین آن نماییم. چراکه با اتخاذ روش‌های جایگزین تنبیه بدنی می توان رشد وبالندگی شخصیتی کودک را درجامعه تضمین نمود.
واژه‌های کلیدی: کودک، تنبیه بدنی، راهبردهای تربیتی، آموزه های روایی، قانونی و اسناد بین المللی