همواره تعدادی از مردان به واسطه نداشتن اسپرم یا نداشتن اسپرم با تعداد کافی یا نداشتن اسپرم متحرک بهاندازه کافی، نمیتوانند همسر خود را بارور کنند. یکی از راههایی که میشود این خانوادهها را فرزنددار کرد، استفاده از اسپرم اهدایی است. یکی از پرسشهای مطرح درباره استفاده از این روش، چگونگی رابطه خویشاوندی فرزند حاصل از آن با اهداکننده اسپرم، مرد نابارور و همسر اوست. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که با توجه به مبانی فقه اسلامیدر اثبات نسب، کودکی که با استفاده از تلقیح ناهمگن به وجود میآید تنها با اهداکننده اسپرم و زنی که با مشارکت تخمک او به وجود آمده، رابطه خویشاوندی داشته از تمام حقوق و تکالیف پدر- فرزندی و مادر- فرزندی برخوردار است. این کودک هیچ رابطه نسبی با مرد نابارور ندارد.
واژههای کلیدی: تلقیح ناهمگن، رابطه خویشاوندی، کودک، زن و شوهر نابارور
تلقیح ناهمگن و بررسی فقهی رابطه خویشاوندی کودک حاصل از آن با زن و شوهر نابارور
موضوع: بارداری (Pregnancy)، بانوی صاحب رحم جایگزین (Surrogate Mother)، تلقیح (Inoculation)، تلقیح مصنوعی (Artificial insemination)، رحم جانشین، زن و شوهر (فقه) ((Husband and wife (Islamic law)، زوجین، کودک (Child)، مادران جایگزین (Surrogate mothers)، ناباروری (Infertility)
نویسنده / مولف: نظری توکلی، سعید
نویسنده: سعید نظری توکلی
تاریخ نشر: 1394
ناشر: فصلنامه مطالعات حقوقی تطبیقی معاصر،بهار و تابستان 1394، شماره 10، ص.: 145-161.
آدرس اینترنتی: https://law.tabrizu.ac.ir/article_4785.html
فایلهای پیوست
📎 14 تلقیح ناهمگن
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
