«تلقیح مصنوعی» از منظر فقه و حقوق

امید به بقا و ادامه نسل برای انسان ها فطری است و در حقیقت یک نوع کمال محسوب می شود. امروزه پیشرفت های علمی سبب شده است که بسته شدن نطفه انسان و دیگر حیوان ها ، از غیر راه شناخته شده ( آمیزش ) امکان پذیر گردد . تلقیح مصنوعی ، یعنی لقاح خارج از رحم یا تولید انسان بیرون از رحم ، بدون آمیز مشروع یا نامشروع و همچنین تولید درون رحمی انسان از طریق کاشتن یا تلقیح ، از مسائل نوخاسته ای است که به اقتضای پیشرفت زمان و دگرگونی های عملی مطرح شده است . با توجه به این پیشرفت ها ، مثاله حاضر به تحقق درباره گونه های باروری و حکم شرعی آنها از دیدگاه مراجع پرداخته است و مشروعیت موضوع فرزند دار شدن با دخالت عامل سومی به ورت اسپرم بیگانه یا تخمک بیگانه یا رحم بیگانه را با عنایت به آیات ، روایات ، اصول و قواعد فقهی و شرعی مورد بحث و بررسی قرارداد و به جمع بندی موضوع از دیدگاه فقهای اسلام و علم نوین پزشکی پرداخته است.
واژه‌های کلیدی:‌ تلقیح مصنوعی، ضوابط شرعی، نطفه، تخمک، اسپرم