تصرفات بیمار در حقوق اسلامی و حقوق ایران

در قانون مدنی ایران هرچند جنون و صغر از اسباب حجر شمرده شده از بیماری متصل به مرگ نامی به میان نیامده است. تنها حکم ازدواج و طلاق بیمار بیان شده، سوالی که از ذهن خطور میکند این است که آیا سکوت در مقام بیان قرینه بر این است که قانونگذار نخواسته است بیماری را موجب حجر بداند، یا باید به منابع معتبر فقهی رجوع کرد؟
چنانچه به فتاوای فقها رجوع کنیم دیده میشود که این مساله بین فقهای امامیه نیز مورد اختلاف است هرچند فقهای اهل سنت اتفاق نظر دارند که بیمار متصل به مرگ نمیتواند در اموال خود تصرف مجانی یا محاباتی بیش ثلث انجام دهد، بنابراین در این مقاله روشن میشود که مطابق روایات اهل بیت (ع) و فتاوای بعضی از بزرگان فقهای امامیه تبرعات مریض تا ثلث نافذ است و زاید بر آن منوط بر تنفیذ ورثه است، مگر آنکه از بیماری شفا پیدا کند.
واژه‌های کلیدی: تصرفات مریض، طلاق مریض، نکاح مریض.