تحلیل کاربردی قاعده فقهی اضطرار در مسئله جواز سقط جنین

مقدمه: طبق قوانین جزایی، سقط جنین در بیشتر موارد جرم تلقی شده و در مواردی بسیار نادر و استثنایی این عمل مجاز محسوب می­شود. یکی از این موارد تجویز سقط جنین بر مبنای قاعده فقهی اضطرار است. حالت اضطرار مادر برای حفظ جان خود موجب رفع حرمت سقط می­شود. قاعده اضطرار نشان‌دهنده روابودن چنین حالتی برای روایی سقط جنین است؛ مانند حدیث نبوی مشهور به حدیث رفع که در مقام برداشتن حکم از مکلفان در شرایط ویژه است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، تحلیل کاربردی قاعده فقهی اضطرار در مساله جواز سقط جنین بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است که به روش تحلیل محتـوی صـورت گرفت. در تنظیم پژوهش، از روش اسنادی و کتابخانه‌ای استفاده شد و تجزیه و تحلیـل اطلاعـات کسب‌شده به‌صورت کیفی و مبتنی بر استنتاج محقق از منابع قرآنی و متـون فقهی و حقوقی بـود و لذا اطلاعات به‌وسیله ابزارهای سـنجش کتابخانه‌ای و اسنادی گردآوری شد.
نتیجه‌گیری: قانون ایران، سقط جنین در مقام ضرورت را قبل از ولوج روح (چهارماهگی) مجاز می­داند.
واژه های کلیدی: سقط جنین، قواعد فقه، قاعده اضطرار، ضرورت.