تحلیل فقهی و حقوقی نظریه مقاصد الشریعه از دیدگاه ابن عاشور و تطبیق آن با حقوق خانواده در ایران

نظریه مقاصد الشریعه به عنوان یکی از اصول کلیدی در فقه اسلامی، به دنبال دستیابی به اهداف و مقاصد اصلی شریعت است که به سعادت فردی و اجتماعی انسان‌ها می‌انجامد. این مقاله به بررسی و تحلیل نظریه مقاصد الشریعه از دیدگاه ابن عاشور و تطبیق آن با حقوق خانواده در ایران می‌پردازد. در بخش اول، جایگاه و تأثیر این نظریه در استنباط احکام فقهی مورد بررسی قرار می‌گیرد و نقش آن در تدوین و اصلاح قوانین حقوقی به‌ویژه در حوزه حقوق خانواده تحلیل می‌شود. سپس، چالش‌ها و مشکلاتی که در تطبیق این نظریه با حقوق خانواده در ایران وجود دارد، شناسایی و بررسی می‌گردد. همچنین، نقاط قوت و ضعف این تطبیق مورد ارزیابی قرار گرفته و پیشنهاداتی برای اصلاح و بهبود قوانین خانواده بر اساس مقاصد الشریعه ارائه می‌شود. در نهایت، با جمع‌بندی یافته‌ها و ارزیابی کلی از تطبیق این نظریه با حقوق خانواده در ایران، راهکارهایی برای تحقیقات آینده پیشنهاد می‌شود. این تحقیق نشان می‌دهد که نظریه مقاصد الشریعه می‌تواند به عنوان یک ابزار موثر برای اصلاح و بهبود قوانین خانواده در ایران مورد استفاده قرار گیرد، اما نیازمند بررسی‌های دقیق‌تر و تدوین معیارهای مشخص برای تطبیق عملی آن است.
واژه های کلیدی: مقاصد الشریعه، ابن عاشور، حقوق خانواده، فقه اسلامی، عدالت، تدوین قوانین.