از سال 1362، طی دستورالعمل سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، شرط تملیک مجانی تا نصف اموال زوج به زوجه، در نکاحنامههای رسمی گنجانده شد و قریب به اتفاق زوجها آن را امضاء و قبول میکنند. لیکن از ابتدا در خصوص این نهاد عاریتی که با قالب فقهی وارد نظام حقوق ایران شد به دلایلی مانند مجهول بودن اظهار تردید شد و پارهای آن را باطل اعلام کردند، بدون اینکه دلایل صحت و بطلان آن به خوبی واکاوی و اوصاف آن به نحو تحلیلی مطالعه شود. این مقاله در صدد است که اوصاف شرط مذکور را از جمله از حیث طبیعت حقوقی، تعلیق، لزوم، رضایی بودن، مجهول بودن و ماهیت ترمیمی ـ تنبیهی آن بررسی کند و پس از بیان دلایل بطلان و نقد آنها، به تقویت دلایل صحت آن بپردازد. البته اختیار وسیع قاضی در تعیین میزان موضوع شرط و ابهام در قلمرو دارایی مشمول آن، از کارآمدی آن کاسته و انجام پارهای از اصلاحات را ضروری مینماید.
واژههای کلیدی: عقد نکاح، حقوق مالی زوجین، شرط تنصیف اموال، شروط ضمن عقد.
تحلیل فقهی حقوقی اوصاف و وضعیت شرط تنصیف اموال زوج
موضوع: تنصیف، حقوق مالی (Financial Rights)، زوجین، شروط ضمن عقد (Contract Provisions)، عقد نکاح، فقه و حقوق
نویسنده / مولف: صفوی شاملو، حسین، عابدی، محمد
تاریخ نشر: ۱۳۹۳
آدرس اینترنتی: https://feqh.semnan.ac.ir/article_1913.html
ناشر: فصلنامه مطالعات فقه و حقوق اسلامی، تابستان ۱۳۹۳، شماره ۱۰، ص.: ۱۴۵-۱۶۸.
فایلهای پیوست
📎 6.pdf
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
