یکی از ابزارهای مالی اسلامی که به نقدشوندگی قراردادهای سلف میافزاید، قراردادهای سلف موازی استاندارد است. طی سالهای اخیر این ابزارها در برخی کشورهای اسلامی مورد استفاده قرار گرفته و به تازگی به بازار سرمایه ایران نیز معرفی شده است. این ابزار نخستین بار در نفت و فرآوردههای نفتی و با هدف تأمین مالی پروژههای نفتی پیشنهاد گردیده و به سلف نفتی مشهور است. مهمترین اشکال قراردادهای سلف موازی استاندارد از لحاظ فقهی، عدم امکان حضور در بازار ثانویه است. کمیته فقهی سازمان بورس اوراق بهادار، برای رفع این مشکل، راهکار «ترکیب سلف موازی استاندارد» را پیشنهاد کرده است. این نوشتار کوشیده است به روش تحلیلی، با تشریح راهکار ذکر شده و همچنین مطالعه عقد حواله در کتب فقهی امامیه و اهل سنت، راهکار «ترکیب سلف موازی با حواله» را نقد و بررسی کند. تحقیق حاضر نشان میدهد این روش، قابلیت اجرا در سطح منطقه را ندارد، اما برای کاربرد داخلی میتوان از آن استفاده کرد.
واژههای کلیدی: عقد سلف، عقد سلف موازی، سلف موازی استاندارد، سلف نفتی، ترکیب سلف و حواله.
تحلیل فقهی «ترکیب سلف موازی و حواله» در «اوراق سلف موازی استاندارد»
موضوع: اوراق سلف نفتی، حواله (Assignment)، سلف موازی، عقد سلف، قراردادهای استاندارد (Standardized terms of contract)
نویسنده / مولف: حبیبیان نقیبی، مجید، فاضل، محمد صادق
تاریخ نشر: 1398
آدرس اینترنتی: https://qjfep.ir/browse.php?a_id=923&sid=1&slc_lang=fa
ناشر: فصلنامه سیاستهای مالی و اقتصادی، زمستان 1398، شماره 28، ص.: 91-109.
فایلهای پیوست
📎 qjfep-v7n28p91-fa
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
