بانکها، تحت عنوان وجهالتزام اقدام به دریافت خساراتی مینمایند که گاه بیش از اصل تسهیلات است. در قراردادهای بانکی فرمولی گنجانده میشود که علاوه بر تعیین نرخهای بسیار بالا، از سود و جریمهی تأخیر تسهیلات نیز وجهالتزام دریافت میکند. در این پژوهش ابتدا مرزهای وجهالتزام و خسارت تأخیر تأدیه و کاهش ارزش پول تعیین میشود و متعاقبا انطباق اصطلاحات به کار رفته در قوانین، با مفاهیم مذکور مورد بررسی قرار میگیرد. در مهمترین بخش این مقاله، با تبیین رابطهی ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی و تبصره یک الحاقی به ماده 15 قانون عملیات بانکی بدون رباء، بر ممنوعیت دریافت وجهالتزام به میزانی بیش از نرخ تورم استدلال میشود و شمول وجهالتزام به سود و خسارات تسهیلات دریافتی مورد نقد قرار میگیرد. به نظر میرسد بانکها حداکثر میتوانند تا سقف کاهش ارزش پول، آن هم فقط از اصل تسهیلات، جریمه دریافت دارند و اضافه بر این مبلغ تحت هیچ عنوانی در نظام حقوقی کنونی ایران وجاهت قانونی ندارد.
واژه های کلیدی: وجهالتزام، خسارت از سود، خسارت تأخیر تأدیه، کاهش ارزش پول، قراردادهای بانکی.
تحلیل حقوقی شیوه دریافت وجه التزام در قراردادهای بانکی
موضوع: تحلیل حقوقی، حساب سود و زیان (Profit and Loss Account)، خسارت (Damage)، خسارت تاخیر تادیه (Late payment damages)، قراردادهای بانکی، کاهش ارزش پول (Currency Devaluation)، وجه التزام (Liquidated damages)
نویسنده / مولف: عبدی پور فرد، ابراهیم، محمدی میرعزیزی، پیام
ناشر: فصلنامه حقوق اسلامی، زمستان ۱۳۹۹، شماره ۶۷، ص.: ۷-۳۰.
تاریخ نشر: ۱۳۹۹ش.
آدرس اینترنتی: https://ensani.ir/fa/article/471895
فایلهای پیوست
📎 ۹۲۴۳
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع
