تجارت دخانیات در فقه

استعمال و خرید و فروش دخانیات به عنوان نخستین «شبهه‌ی حکمیه‌ی تحریمیه‌ی ما لانص فیه» در معرض قضاوت و فتوای مجتهدین قرارگرفته است. البته موضوع، مورد اختلاف نظر فراوان میان آنان بوده ‌است. این مقاله با بررسی دلایل و مبانی فقهی حرمت بیع اعیان نجس، حرمت بیع آن‌چه که موجب کمک به گناه می‌شود، حرمت بیع کالاهای فاقد منفعت محلله و حرمت بیع آلات لهو و با استناد به قواعدی نظیر: قاعده‌ی تسبیب و در مقابل قاعده‌ی تحذیر و اقدام، حرمت و حلیت خرید و فروش دخانیات را مورد بررسی قرار می‌دهد. در نتیجه برای «عرف»، نقش عمده‌ای در حکم استعمال و بیع دخانیات قائل است. البته دست‌یابی به یک نظر متقن نیازمند تأمل بیش‌تر خواهد بود.
واژه‌های کلیدی: بیع، اعیان نجس، دخانیات، منفعت محلله.