بررسی گردشگری و سیر و سیاحت در فقه اسلامی

صنعت گردشگری از دیر باز مورد توجه بشر بوده است و دین مبین اسلام نیز توجه خاصی به امر گردشگری در قالب هایی چون واجب و مباح کرده است و به کرات به بعد تبادل فرهنگی و تعامل صلح آمیز ناشی از سفر اشاره دارد. قرآن کریم در بیش از 20 آیه سیر و سفر را مورد سفارش قرار داده و با صیغه ی امر آورده است و این صنعت را عامل موثر درتعامل فرهنگ ها ، برقراری و تحکیم انس و الفت بین ملت ها می داند و موجبات بهبود ارتباطات بین المللی، بهبود سلامت جامعه و سایرمنافع اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و توسعه ی مناطق می شود. باعث گردشگری اسلامی، خصوصابررسی آن از دیدگاه قرآن کریم و سنت نبوی و ارایه ی مدلی اسلامی و فراهم کردن زمینه های گسترش گردشگری در پرتو قرآن و سنت به توسعه ی فهم، فرهنگ و ایده های گردشگری خواهیم بود . فقه اسلامی نیز با بهره گیری از قرآن و سنت و با امعان نظر به ضرورت و اهمیت مساله گردشگری و جهانگردی برای ورود و حضور غیر مسلمانان در کشور اسلامی ضوابطی را متناسب با وضعیت آنان تعیین نموده است.
واژه‌های کلیدی: گردشگری، گردشگری اسلامی، مدل اسلامی گردشگری.