بررسی پدیده اسلامی شدن اقتصاد

اقتصاد اسلامی دغدغه‌ای است که امروزه توجه بیشتر اقتصاددانان مسلمان رابه خود جلب کرده است. این مقاله با هدف درک بهتر از آینده اقتصاد اسلام، نظریات اقتصاددانان اسـلام‌گرا در اقتصاد اسـلامی را با دو نگرش «اقتصاد اسـلامی بـه عنوان یـک ترکیب اضافـی» و «اقتصاد اسـلامی بـه عنوان یک ترکیب وصفی» دسـته‌بندی می‌کند. التزام به نگرش اول موجب محدودشدن دامنه اقتصاد به مباحث ازپیش تولید شـده و موجود در اسـلام شده و التزام به نگرش دوم دامنه شـمول اقتصاد اسـلامی را به طور چشـمگیری وسـعت می‌بخشـد. اما خواهیم دید که در عمل بی‌توجهی به مبانی اسـلامی در نگرش دوم نیز نتیجه‌ای جز اصلاح ظواهر اقتصاد نئوکلاسیک با لعاب اسلام دربرنداشته است. این مقاله با هدف برون رفت از وضع فعلی نظریه‌پردازی اقتصاد اسـلامی،
رهیافـت تلفیقـی را مورد توجه قـرار میدهد. در این نگـرش هر چند اقتصاد اسلامی از حیث دستور زبان، همچنان یک ترکیب موصوف و صفت است اما با محتوای واحدی که از حیث مفهومی به دست می‌آورد، میتوان به مرور قائل به سلب نگرش ترکیبی و دوگانه از آن شد. این رهیافت در غالب رویکردهای متنوعی همچون رویکرد میان رشته‌ای مورد مطالعه قرار می‌گیرد.