بررسی مستندات فقهی – حقوقی حکم رهان (شرط بندی) در فعالیت های ورزشی بویژه تیراندازی، اسب دوانی و شتر دوانی

بیگمان بازى,بدون برد و باخت از جمله موضوعات و مباحث مورد ابتلا است که بایستى,کند وکاوى,عمیق با توجه به جوانب گوناگون میباشد تحقیق درباره برد و باخت در مسابقات از آن رو که بیش از گذشته مورد ابتلاى,جامعه و حکومت واقع شود و از سوى,دیگر پرسشهاى,فقهى,فراوان نسبت به آن مطرح است از اهمیت دوچندانى,برخوردار میباشد شرط بندی در قالب پیش بینی نتایج مسابقات ورزشی طی چند سال اخیر در ایران به شدت رو به فزونی گذاشته است و آمارهای مراجع سیاسی و قضائی کشور از تبدیل شدن این پدیده به مسئله ای اجتماعی و درخور توجه حکایت دارد با این حال, در عمل نوعی ناکارآمدی, نابسامانی و تناقض آشکار در موضعگیری نسبت به این پدیده مشاهده میشود لیکن با اینکه اسلام در مسأله قمار و برد و باخت بسیار سخت گیر است و آن را یکى,از گناهان کبیره میشمرد ولى,این موضوع را به خاطر فلسفه هاى,روشنى,که دارد در سه مورد شتردوانی, اسب دوانی و تیراندازی استثناء کرده است و نه تنها به مسئله آموزش آنها تشویق شده, بلکه اجازه مسابقه و شرط بندى,و برد و باخت را نیز در آن داده است در روایات فقهی, جواز رهان ( برد و باخت ), به سه مورد فوق منحصر شده است وهب بن وهب ابوالبختری نیز که یکی از راویان عامی و البته معاصر امام صادق (ع) است, در همین موضوع روایتی نقل کرده این مقاله با رویکردی تحلیلی انتقادی میکوشد تا حکم رهان در خصوص فعالیت های ورزشی فوق را در منابع فقهی, حقوقی و روایی در سنجه نقد نهد و در تلاش است با کاوش در دیگر مصادق و یافتن بسامد و گونه های حدیثی و تاریخی, آن را تحلیل نماید.
واژه های کلیدی: حکم، شرط بندی، قمار، مسابقات ورزشی، رهان.