از جمله احکام مترتب بر طلاق لزوم نگه داشتن عده است که این لزوم از سه دسته از زنان برداشته شده است: یائسه، صغیره و غیر مدخوله. همین امر موجب تحریک اذهان نسبت به شناخت علت عدم لزوم عده برای این زنان و به دنبال آن تسری حکم به موارد مشابه است. گروهی از محققان در کوششهای خود برای فهم مسألهی مذکور به این نتیجه رسیدهاند که علت معافیت این زنان آشکاربودن برائت رحم آنها از حمل در حین طلاق میباشد؛ بنابراین هرجا این علت محقق شود، معلول خود را ـ که حکم به عدم لزوم عده است ـ در پی دارد. با توجه به پیشرفتهای علمی نوین جلوگیری از بارداری زن در زمان زوجیت ممکن بوده و در صورت استفاده از این وسایل قبل از طلاق میتوان یقین به عدم بارداری آنها و در نتیجه حکم به عدم لزوم عده داد.عدهی دیگری از محققان با توجه به روایات باب درصدد توسعهی موضوع برآمده وبر این عقیدهاند که زنان دیگری در این ویژگی «ناباروری قطعی و یقینی» با زنان یائسه و صغیره مشترک هستند و لذا حکم به عدم لزوم عده برای زنان نابارور دادهاند. نگارنده در این مقاله با تحلیل این نظریات و نقد ادلهی آنان بدین نتیجه میرسد که عده، حکمی تعبدی است و در عدم لزوم عده، باید به موارد منصوص اکتفا شود.
واژه های کلیدی: عده، زنان نابارور، زنان یائسه، طلاق، حیض، تنقیح مناط
بررسی مبانی فقهی عده ی طلاق زنان نابارور
موضوع: تنقیح مناط (Tanqih Manat)، حیض، زنان نابارور، عده (Eddeh)، عده زنان یائسه، عده طلاق، قاعدگی (Menstruation)
نویسنده / مولف: مظاهری، معصومه
ناشر: فصلنامه رهنمون، سال 1382، شماره 3 و 4، ص.: 125-152.
تاریخ نشر: 1382
آدرس اینترنتی: https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/340861
فایلهای پیوست
📎 pdf.1
گراف ارتباطات محتوا
نویسنده / مولف موضوع