بررسی فقهی نسب کودک پدیدآمده از تلقیح مصنوعی

در جهان امروز با پیشرفت دانش پزشکی ، بسیاری از زوج های نابارور، مشکل خود را با استفاده از روش های نوین بارور مانند تلقیح مصنوعی برطرف می کنند . روش های تلقیح مصنوعی شامل لقاح داخل رحمی ، لقاح خارج رحمی ، اهدای جنین ، اهدای گامت و رحم جایگزین است . در این میان ، برخی از روش های جدید باروری گاه به گونه ای است که در نسب کودکان باعث ایجاد شبهه می کند از آنجا که “نسب ” یکی از مسائل مهم در قوانی فقهی ، حقوقی و اجتماعی است ؛ در این مقاله تلاش می شود تا مساله ی نسب کودکان ناشی از تلقیح مصنوعی بررسی می شود .
نتیجه های به دست آمده نشان می دهد که نسب کودکان ناشی از این روش های باروی به صاحبان اسپرم و تخمک ملحق می شود. در مواردی هم که در مورد نسب کودک تلقیح منوعی اختلاف نظر وجود دارد، استفاده از پیوند تخمدان برای زوجه با پیوند بیضه برای زوج پیشنها د میشود ؛ زیرا پس از پیوند عضو اهدایی به عنوان عضو اصلی بدن گیرنده محسوب می شود ؛ بنابراین نسب کودک متولد شده از پیوند تخمدان با پیوند بیضه ، به زوج ها ملحق می شود و هیچ شک و شبهه ای در نسب کودک به وجود نمی‌آید.
واژه‌های کلیدی: نسب، تخمک، اسپرم، تلقیح مصنوعی، رحم جایگزین